Φεβρουαρίου 26, 2008
Φεβρουαρίου 15, 2008
Η ελευθερια του λογου, ο Πλευρης και το θεωρημα της μη πληροτητας του Κουρτ Γκεντελ.
Εν τελει κανενας δεν μπορει να προδικαση τι θα βγει απο μια τυχαια ενασχοληση πανω σε ενα κοινοτυπο θεμα. Το εναυσμα δοθηκε απο το ιστολογιο του JUNGLE-Report που αναπτυσει την θεση του για την υποθεση Πλευρη, και την επικειμενη δικη του, στο ποστο με τιτλο "Γιατί ΝΑΙ στην καταδίκη Πλεύρη;"
Η ολη υποθεση και τα επιχειρηματα που αναπτυχθηκαν με εβαλαν σε σκεψεις. Κατα αρχην συμφωνουσα με την επιχειρηματολογια του JUNGLE-Report, αλλα μετα, αφου διαβασα την αντ-επιχειρηματολογια, συμφωνουσα και με αυτην. Τι στο διαλο γινεται εδω. Φασκω και αντιφασκω ακομα και μεσ' τον ιδιο τον εαυτο μου, ποσο περισσοτερο μεταξυ των επιχειρηματολογουντων στα σχολια αυτου του ιστολογιου, αλλα οχι μονο. Τα ιδια αναπτυσονταν και στο ιστολογιο ροιδη εμμονες με τιτλο "«Ο Έλλην Γκέμπελς» είναι νομίζω ένας πετυχημένος τίτλος" καθως και μια εμπεριστατωμενη αναπτυξη του ολου σκηνικου περιγραφεται σε αυτο το αρθρο "Η δεύτερη δίκη του Ταλμούδ" της Ελευθεροτυπιας.
Χωρις να επεκτεινωμε περισσοτερο, γιατι δεν εχω και καιρο, ολα αυτα μου θυμισαν προηγουμενες σκεψεις που εγραψα σε αυτο το ιστολογιο, και ειχαν να κανουν με το θεωρημα του Γκεντελ για τα μαθηματικα που ομως ξεπερναει τα μαθηματικα και υπεισερχεται και σε πολλες αλλες ανθρωπινες ενασχολησεις. Γενικα οτι εχει να κανει με συστηματα, πες τα συστηματα αξιωματων η formal systems η συμβολικα συστηματα.
Το θεωρημα της μη πληροτητας του Κουρτ Γκεντελ συνοψιζεται σε αυτην την ιστοσελιδα που παρ' ολο που δεν συμφωνω με την γραμμη πλευση της, βρισκω οτι το site ειναι αξιολογο.
"Σύμφωνα με το θεώρημα αυτό, οποιοδήποτε σύστημα αξιωμάτων, περιλαμβάνει προτάσεις τις οποίες δεν μπορούμε να διερευνήσουμε αν είναι αληθείς ή ψευδείς, με τα μέσα που μας δίνει το ίδιο το σύστημα."
Γενικα, η συγχιση που αισθανθηκα προηγουμενα, καθως και οι ανομοιοτητες στις θεσεις που αναπτυχθηκαν στα σχολια απο τα παραπανω ιστολογια, πηγαζει απο μια υπερβολικη σιγουρια οτι η γλωσσα θα λυσει ολα τα προβληματα. Αλλα η γλωσσα σαν συμβολικο συστημα που ειναι, ερχεται συνεχεια σε αντιφασεις. Πως μπορει κανεις να εξηγησει αλλοιως, οτι μεσα σε ενα συμβολικο συστημα, υπαρχουν προτασεις που δεν μπορουμε να διευρευνησουμε αν ειναι αληθεις η ψευδεις, με τα μεσα που μας δινει το ιδιο το συστημα? Μια χωρις τελειωμο συγκρουση αναμεσα στο τι ειναι αληθες η ψευδος, εγγενες στο συστημα, οπως οριζεται απο το θεωρημα του Γκεντελ.
Η γλωσσα ειναι εργαλειο δεν ειναι αυτοσκοπος και αναφερω
εκει οτι
"Και το θεωρημα του Godel ισχυει κυριως για την ιδια γλωσσα, ενα καθαρα συμβολικο συστημα σε μια ματαιη προσπαθεια να ειναι περιεκτικη, και οπως επισημαινει ο Eric, ειναι βεβαιο οτι θα καταληξουν σε παραδοξες αντιφασεις. Καποιος πρεπει να εμμενει στη γλωσσα, στο βαθμο που οι λεξεις, τα συμβολα που χρησιμοποιουνται, εξυπηρετουν τον σκοπο τους για την επιτευξη της εννοιας που θελουμε να αποσαφηνησουμε, στην λυση ενος προβληματος. Μετα τα λογια θα πρεπει να απορριπτονται, να πεταγονται. Το να ακολουθεις τυφλα τις προσταγες της γλωσσας σε μια υποτιθεμενη ολοκληρωση, δεν παραγει τιποτα το ουσιαστικο. Οδηγει σε μια δομη η οποια δεν θα εχει τιποτα να κανει με την πραγματικοτητα, θα διαστρεβλωνει την πραγματικοτητα με καταληξη την συγχυση και την απογοητευση."
Το θεμα του Πλευρη θα πρεπει να θεωρηθη οχι πανω στην αρχη της ελευθεριας του λογου, που στην ουσια ερχεται να υποστηριξη μια αλλη αρχη πολυ πιο σημαντικη, που ειναι η αρχη του σεβασμου ανθρωπου προς ανθρωπο, που ο Πλευρης καταφορα εχει καταπατησει οπως αναφερεται σε αυτην την ιστοσελιδα.
Απο την περιγραφη των γεγονοτων, οπως αναφερεται στην Ελευθεροτυπια, η δικη ξεκινησε εκ μερους θιγομενων, και ειναι οι εκπροσωποι της πολιτειας, με τους εισαγγελεις στην προμετωπιδα, ακολουθωντας κατα γραμμα αλλους κανονες, κανονες που διεπουν το συστημα οργανωσης της κοινωνιας, που δημιουργουν τα κωλυματα.
Πανω σε αυτο θα αναφερω μια αξιολογη αντιμετωπιση πανω στο θεμα αυτο, απο τον Αποστολο Δοξιαδη στην αναρτηση με τιτλο "Ο θειος Κουρτ και η Εικασια του ... Προκοπη"
"Όταν ο Κουρτ Γκέντελ, ο πατέρας του φημισμένου Θεωρήματος της Μη-πληρότητας, ρωτήθηκε τι δίδαγμα προσφέρει το έργο του για τα ανθρώπινα πράγματα, είπε: «Μια κοινωνία που προσπαθεί να λειτουργήσει αποκλειστικά και μόνον με βάση τους κανόνες δεν θα μπορέσει ποτέ να λύσει τα προβλήματα που της θέτει η ζωή»."
Η ολη υποθεση και τα επιχειρηματα που αναπτυχθηκαν με εβαλαν σε σκεψεις. Κατα αρχην συμφωνουσα με την επιχειρηματολογια του JUNGLE-Report, αλλα μετα, αφου διαβασα την αντ-επιχειρηματολογια, συμφωνουσα και με αυτην. Τι στο διαλο γινεται εδω. Φασκω και αντιφασκω ακομα και μεσ' τον ιδιο τον εαυτο μου, ποσο περισσοτερο μεταξυ των επιχειρηματολογουντων στα σχολια αυτου του ιστολογιου, αλλα οχι μονο. Τα ιδια αναπτυσονταν και στο ιστολογιο ροιδη εμμονες με τιτλο "«Ο Έλλην Γκέμπελς» είναι νομίζω ένας πετυχημένος τίτλος" καθως και μια εμπεριστατωμενη αναπτυξη του ολου σκηνικου περιγραφεται σε αυτο το αρθρο "Η δεύτερη δίκη του Ταλμούδ" της Ελευθεροτυπιας.
Χωρις να επεκτεινωμε περισσοτερο, γιατι δεν εχω και καιρο, ολα αυτα μου θυμισαν προηγουμενες σκεψεις που εγραψα σε αυτο το ιστολογιο, και ειχαν να κανουν με το θεωρημα του Γκεντελ για τα μαθηματικα που ομως ξεπερναει τα μαθηματικα και υπεισερχεται και σε πολλες αλλες ανθρωπινες ενασχολησεις. Γενικα οτι εχει να κανει με συστηματα, πες τα συστηματα αξιωματων η formal systems η συμβολικα συστηματα.
Το θεωρημα της μη πληροτητας του Κουρτ Γκεντελ συνοψιζεται σε αυτην την ιστοσελιδα που παρ' ολο που δεν συμφωνω με την γραμμη πλευση της, βρισκω οτι το site ειναι αξιολογο.
"Σύμφωνα με το θεώρημα αυτό, οποιοδήποτε σύστημα αξιωμάτων, περιλαμβάνει προτάσεις τις οποίες δεν μπορούμε να διερευνήσουμε αν είναι αληθείς ή ψευδείς, με τα μέσα που μας δίνει το ίδιο το σύστημα."
Γενικα, η συγχιση που αισθανθηκα προηγουμενα, καθως και οι ανομοιοτητες στις θεσεις που αναπτυχθηκαν στα σχολια απο τα παραπανω ιστολογια, πηγαζει απο μια υπερβολικη σιγουρια οτι η γλωσσα θα λυσει ολα τα προβληματα. Αλλα η γλωσσα σαν συμβολικο συστημα που ειναι, ερχεται συνεχεια σε αντιφασεις. Πως μπορει κανεις να εξηγησει αλλοιως, οτι μεσα σε ενα συμβολικο συστημα, υπαρχουν προτασεις που δεν μπορουμε να διευρευνησουμε αν ειναι αληθεις η ψευδεις, με τα μεσα που μας δινει το ιδιο το συστημα? Μια χωρις τελειωμο συγκρουση αναμεσα στο τι ειναι αληθες η ψευδος, εγγενες στο συστημα, οπως οριζεται απο το θεωρημα του Γκεντελ.
Η γλωσσα ειναι εργαλειο δεν ειναι αυτοσκοπος και αναφερω
εκει οτι
"Και το θεωρημα του Godel ισχυει κυριως για την ιδια γλωσσα, ενα καθαρα συμβολικο συστημα σε μια ματαιη προσπαθεια να ειναι περιεκτικη, και οπως επισημαινει ο Eric, ειναι βεβαιο οτι θα καταληξουν σε παραδοξες αντιφασεις. Καποιος πρεπει να εμμενει στη γλωσσα, στο βαθμο που οι λεξεις, τα συμβολα που χρησιμοποιουνται, εξυπηρετουν τον σκοπο τους για την επιτευξη της εννοιας που θελουμε να αποσαφηνησουμε, στην λυση ενος προβληματος. Μετα τα λογια θα πρεπει να απορριπτονται, να πεταγονται. Το να ακολουθεις τυφλα τις προσταγες της γλωσσας σε μια υποτιθεμενη ολοκληρωση, δεν παραγει τιποτα το ουσιαστικο. Οδηγει σε μια δομη η οποια δεν θα εχει τιποτα να κανει με την πραγματικοτητα, θα διαστρεβλωνει την πραγματικοτητα με καταληξη την συγχυση και την απογοητευση."
Το θεμα του Πλευρη θα πρεπει να θεωρηθη οχι πανω στην αρχη της ελευθεριας του λογου, που στην ουσια ερχεται να υποστηριξη μια αλλη αρχη πολυ πιο σημαντικη, που ειναι η αρχη του σεβασμου ανθρωπου προς ανθρωπο, που ο Πλευρης καταφορα εχει καταπατησει οπως αναφερεται σε αυτην την ιστοσελιδα.
Απο την περιγραφη των γεγονοτων, οπως αναφερεται στην Ελευθεροτυπια, η δικη ξεκινησε εκ μερους θιγομενων, και ειναι οι εκπροσωποι της πολιτειας, με τους εισαγγελεις στην προμετωπιδα, ακολουθωντας κατα γραμμα αλλους κανονες, κανονες που διεπουν το συστημα οργανωσης της κοινωνιας, που δημιουργουν τα κωλυματα.
Πανω σε αυτο θα αναφερω μια αξιολογη αντιμετωπιση πανω στο θεμα αυτο, απο τον Αποστολο Δοξιαδη στην αναρτηση με τιτλο "Ο θειος Κουρτ και η Εικασια του ... Προκοπη"
"Όταν ο Κουρτ Γκέντελ, ο πατέρας του φημισμένου Θεωρήματος της Μη-πληρότητας, ρωτήθηκε τι δίδαγμα προσφέρει το έργο του για τα ανθρώπινα πράγματα, είπε: «Μια κοινωνία που προσπαθεί να λειτουργήσει αποκλειστικά και μόνον με βάση τους κανόνες δεν θα μπορέσει ποτέ να λύσει τα προβλήματα που της θέτει η ζωή»."
Φεβρουαρίου 11, 2008
Χαοτικοι ελκυστες δοκιμαζουν και ελεγχουν συνεχως κανονες, κανονισμους, νομους.
Στη σελιδα 231 στο βιβλιο του James Gleick "Χαος, κανοντας μια νεα επιστημη" στην υποσημειωση περιγραφει πως αναπαραγεται ενα συνολο Mandelbrot
"Ενα προγραμμα αναπαραγωγης ενος συνολου Mandelbrot χρειαζεται μονο λιγα ουσιαστικα στοιχεια. Η κυρια μηχανη ειναι μια επαναληπτικη συναρτηση (βροχος) που ξεκινα απο ενα αρχικο μιγαδικο αριθμο c και πανω του εφαρμοζεται ενας αριθμητικος κανονας. Για το συνολο Mandelbrot, ο κανονας αυτος ειναι: z -> z (στο τετραγωνο) + c, οπου z αρχιζει απο το μηδεν και c ειναι ο μιγαδικος αριθμος που αντιστοιχει στο σημειο που βρισκεται υπο δοκιμη. Μηδεν, λοιπον, πολλαπλασιαζεται με τον εαυτο του, και προσθετετε ο αρχικος αριθμος c, λαμβανουμε το αποτελεσμα και πολλαπλασιαζεται με τον εαυτο του, και προσθετετε παλι τον αρχικο αριθμο c, λαμβανουμε το νεο αποτελεσμα, πολλαπλασιαζεται με τον εαυτο του, και προσθετετε τον αρχικο αριθμο, και ουτω καθε εξης."
Επαναληψεις, στην καρδια του μοντελου του Mandelbrot, αποκαλυπτουν μια σειρα εκθαμβωτικων κοσμων. Και αν οι επαναληψεις συνεχιστουν ακαταπαυστα, τα σημεια που απεικονιζονται αδυνατουν να ξεφυγουν απο την ελξη του πεδιου και ισορροπουν μεταξυ ανταγωνιζομενων ελκυστων.
Τι μπορει αυτο να μας πει σχετικα με την ζωη μας; Τους κοσμους που δημιουργουμε και ζουμε;
Οι ιδιες αρχες ισχυουν επισης. Οι επαναληψεις, που εμπνεουν και αναπαραγουν τα μαθηματικα αντικειμενα του Mandelbrot, συμβαινουν και στην καθημερινη μας ζωη. Σιγουρα δεν μπορουν να διατυπωθουν μαθηματικα, με αυστηροτητα η οχι, αλλα ζουν, ειναι εγγενη στους τροπους ζωης που εχουμε επιλεξει, που ξοδευουμε τις ζωες μας. Στις αμετρητες δουλειες, καθηκοντα, εργα που εχουμε επαναλαβει και επαναλαμβανουμε καθημερινα, τους απλους κανονες που διεπουν τις ζωες μας, τις κοινοτητες μας, τους οργανισμους που ειμαστε μερος τους, ολα τα συστηματα που εχουμε χτισει μεχρι τωρα και συνεχιζουμε να οικοδομουμε.
Δεν μπορουμε να τα καθορισουμε, δεν εχουν μια συγκεκριμενη μορφη, διαφευγουν μιας σαφους αιτιολογησης, αλλα παρ 'ολα αυτα υπαρχουν.
Στην ιδια σελιδα συνεχιζει,
"Ενας μιγαδικος αριθμος γραφεται με δυο μερη: για παραδειγμα, 2 + 3i (η διευθυνση για το σημειο με συντεταγμενες 2 ανατολικα και 3 βορεια)."
Και αν η εννοια του μιγαδικου αριθμου δεν εχει αντιστοιχο ομολογο νοημα στη ζωη μας, η γραφικη απεικονηση του αριθμου, το σημειο με συντεταγμενες 2 ανατολικα και 3 βορεια, εχει. Αντιπροσωπευει το σταδιο της υπαρξης μας, την σωματικη, ψυχικη, κοινωνικη κατασταση στην οποια βρισκομαστε, οπως αυτη αποκτηθηκε βασει του συστηματος, που αποτελουμε μερος. Και οι συντεταγμενες μας (ο μιγαδικος μας αριθμος) ειναι συνεπεια των κανονων που οριζουν το συστημα. Οι κανονες αυτοι ειτε ειναι κανονισμοι, διαταξεις, νομοι η οτι αλλο υπαρχει που δικη συνταγων καθοριζουν τα ορια και, επομενως, το μηκος και πλατος της καταστασης μας μεσα στο συστημα.
Στη σελιδα 232, η υποσημειωση συνεχιζει,
"Για να σταματησει αυτη η επαναληπτικη διαδικασια (βροχο), το προγραμμα χρειαζεται να παρακολουθη το τρεχον αθροισμα. Εαν το τρεχον αθροισμα κατευθυνεται προς το απειρο, τοτε μετακινηται ολο και πιο μακρια απο το κεντρο του πεδιου, το αρχικο σημειο c δεν ανηκει στο συνολο Μαντελμπροτ, και αν το τρεχον αθροισμα γινεται μεγαλυτερο απο 2 η μικροτερο απο -2, ειτε για το πραγματικο η φανταστικο μερος του μιγαδικου αριθμου, σιγουρα εκτεινεται στο απειρο - το προγραμμα σταματαει, αρχιζουμε απο την αρχη. Αλλα αν το προγραμμα επαναλαμβανει τον βροχο πολλες φορες χωρις να γινεται μεγαλυτερο απο 2, τοτε αυτο το σημειο c ειναι μερος του συνολου."
Και εδω ειναι που κρινεται, καθοσον συνεχως πειραματιζομαστε και δοκιμαζουμε τις αντοχες ενος συστηματος, εαν η εφαρμογη ενος συγκεκριμενου κανονα τεινει στο απειρο ειτε οχι, αν ανηκει στο συνολο η οχι. Αν ανηκει στο συνολο θα επιτρεψει να συνεχιστουν οι επαναληψεις, και θα εξακολουθησει να ειναι η κατασταση ισορροπημενη κατω απο την επιδραση των υφισταμενων ανταγωνιζομενων ελκυστων. Εαν οχι, θα χαθει για παντα σε ενα μακρινο ταξιδι προς το απειρο και προς την ανυπαρξια. Δεν ειναι μερος του συνολου.
Το χαος επηρεαζει τις ζωες μας, τα συστηματα που φτιαξαμε και φτιαχνουμε και οριζει ποιοι κανονες, ποιοι κανονισμοι, ποιοι νομοι ειναι εφαρμοσιμοι. Αν εχουν μια οποιαδηποτε ευκαιρια. Οποιοσδηποτε κανονας ισοροπει κατω απο την επιρροη των ελκυστικων πεδιων επιβιωνει, εαν οχι, χανεται και οδηγειται στη ληθη. Και αυτο ισχυει για καθε ανθρωπινο συστημα, σε οποιοδηποτε επιπεδο. Οι κανονες, οι κανονισμοι, οι νομοι συνεχως δοκιμαζονται και αν πεσουν εξω απο την επιρροη των ελκυστων δεν εχουν καποια πιθανοτητα επιβιωσης. Καταποντιζονται, καθηλωνονται, εξαφανιζονται για παντα.
Και τι τελικα ειναι αυτο που καθοριζει το ποιον των ελκυστων; Στους οποιους καθε κανονας, καθε ρυθμιση, καθε νομος θα πρεπει να προσελκυονται;
Το ανθρωπινο ατομο ειναι αυτο που καθοριζει τους ελκυστες, καθως ειναι η μοναδα που δημιουργει και παραγει τα συστηματα. Τα μεμονωμενα ατομα ειναι πιο επιρρεπη σε ιδεες. Ιδεες που συνεχως δοκιμαζουν τους κανονες, κανονισμους, νομους και ειναι εκεινη η μοναδα που ελευθερα μπορουν να δημιουργησουν νεες ιδεες, αμεροληπτα, απροσκοπτα απο το ενστικτο και την αγωνια της αυτοσυντηρησης που οργανισμοι και οργανωσεις υποφερουν.
Οι οργανιμοι εχουν δυσκαμπτες δομες, αδυνατουν να προσαρμοστουν τοσο γρηγορα οσο το μεμονομενο ατομο μπορει. Η ιστορια παρεχει αδιαψευστες μαρτυριες απο αμετρητους κανονες και νομους, που εχουν χαθει σε ενα ταξιδι στο απειρο και τη ληθη, καθως δεν ηταν μερος στους ελκυστες λεκανες και ακομα περισσοτεροι καταποντιζονται και θα καταποντιστουν, καθως το ανθρωπινο ειδος πλησιαζει ακομα πιο κοντα προς τον στοχο του.
Chaos attracting basins constantly test norms, regulations, laws.
"Ενα προγραμμα αναπαραγωγης ενος συνολου Mandelbrot χρειαζεται μονο λιγα ουσιαστικα στοιχεια. Η κυρια μηχανη ειναι μια επαναληπτικη συναρτηση (βροχος) που ξεκινα απο ενα αρχικο μιγαδικο αριθμο c και πανω του εφαρμοζεται ενας αριθμητικος κανονας. Για το συνολο Mandelbrot, ο κανονας αυτος ειναι: z -> z (στο τετραγωνο) + c, οπου z αρχιζει απο το μηδεν και c ειναι ο μιγαδικος αριθμος που αντιστοιχει στο σημειο που βρισκεται υπο δοκιμη. Μηδεν, λοιπον, πολλαπλασιαζεται με τον εαυτο του, και προσθετετε ο αρχικος αριθμος c, λαμβανουμε το αποτελεσμα και πολλαπλασιαζεται με τον εαυτο του, και προσθετετε παλι τον αρχικο αριθμο c, λαμβανουμε το νεο αποτελεσμα, πολλαπλασιαζεται με τον εαυτο του, και προσθετετε τον αρχικο αριθμο, και ουτω καθε εξης."
Επαναληψεις, στην καρδια του μοντελου του Mandelbrot, αποκαλυπτουν μια σειρα εκθαμβωτικων κοσμων. Και αν οι επαναληψεις συνεχιστουν ακαταπαυστα, τα σημεια που απεικονιζονται αδυνατουν να ξεφυγουν απο την ελξη του πεδιου και ισορροπουν μεταξυ ανταγωνιζομενων ελκυστων.
Τι μπορει αυτο να μας πει σχετικα με την ζωη μας; Τους κοσμους που δημιουργουμε και ζουμε;
Οι ιδιες αρχες ισχυουν επισης. Οι επαναληψεις, που εμπνεουν και αναπαραγουν τα μαθηματικα αντικειμενα του Mandelbrot, συμβαινουν και στην καθημερινη μας ζωη. Σιγουρα δεν μπορουν να διατυπωθουν μαθηματικα, με αυστηροτητα η οχι, αλλα ζουν, ειναι εγγενη στους τροπους ζωης που εχουμε επιλεξει, που ξοδευουμε τις ζωες μας. Στις αμετρητες δουλειες, καθηκοντα, εργα που εχουμε επαναλαβει και επαναλαμβανουμε καθημερινα, τους απλους κανονες που διεπουν τις ζωες μας, τις κοινοτητες μας, τους οργανισμους που ειμαστε μερος τους, ολα τα συστηματα που εχουμε χτισει μεχρι τωρα και συνεχιζουμε να οικοδομουμε.
Δεν μπορουμε να τα καθορισουμε, δεν εχουν μια συγκεκριμενη μορφη, διαφευγουν μιας σαφους αιτιολογησης, αλλα παρ 'ολα αυτα υπαρχουν.
Στην ιδια σελιδα συνεχιζει,
"Ενας μιγαδικος αριθμος γραφεται με δυο μερη: για παραδειγμα, 2 + 3i (η διευθυνση για το σημειο με συντεταγμενες 2 ανατολικα και 3 βορεια)."
Και αν η εννοια του μιγαδικου αριθμου δεν εχει αντιστοιχο ομολογο νοημα στη ζωη μας, η γραφικη απεικονηση του αριθμου, το σημειο με συντεταγμενες 2 ανατολικα και 3 βορεια, εχει. Αντιπροσωπευει το σταδιο της υπαρξης μας, την σωματικη, ψυχικη, κοινωνικη κατασταση στην οποια βρισκομαστε, οπως αυτη αποκτηθηκε βασει του συστηματος, που αποτελουμε μερος. Και οι συντεταγμενες μας (ο μιγαδικος μας αριθμος) ειναι συνεπεια των κανονων που οριζουν το συστημα. Οι κανονες αυτοι ειτε ειναι κανονισμοι, διαταξεις, νομοι η οτι αλλο υπαρχει που δικη συνταγων καθοριζουν τα ορια και, επομενως, το μηκος και πλατος της καταστασης μας μεσα στο συστημα.
Στη σελιδα 232, η υποσημειωση συνεχιζει,
"Για να σταματησει αυτη η επαναληπτικη διαδικασια (βροχο), το προγραμμα χρειαζεται να παρακολουθη το τρεχον αθροισμα. Εαν το τρεχον αθροισμα κατευθυνεται προς το απειρο, τοτε μετακινηται ολο και πιο μακρια απο το κεντρο του πεδιου, το αρχικο σημειο c δεν ανηκει στο συνολο Μαντελμπροτ, και αν το τρεχον αθροισμα γινεται μεγαλυτερο απο 2 η μικροτερο απο -2, ειτε για το πραγματικο η φανταστικο μερος του μιγαδικου αριθμου, σιγουρα εκτεινεται στο απειρο - το προγραμμα σταματαει, αρχιζουμε απο την αρχη. Αλλα αν το προγραμμα επαναλαμβανει τον βροχο πολλες φορες χωρις να γινεται μεγαλυτερο απο 2, τοτε αυτο το σημειο c ειναι μερος του συνολου."
Και εδω ειναι που κρινεται, καθοσον συνεχως πειραματιζομαστε και δοκιμαζουμε τις αντοχες ενος συστηματος, εαν η εφαρμογη ενος συγκεκριμενου κανονα τεινει στο απειρο ειτε οχι, αν ανηκει στο συνολο η οχι. Αν ανηκει στο συνολο θα επιτρεψει να συνεχιστουν οι επαναληψεις, και θα εξακολουθησει να ειναι η κατασταση ισορροπημενη κατω απο την επιδραση των υφισταμενων ανταγωνιζομενων ελκυστων. Εαν οχι, θα χαθει για παντα σε ενα μακρινο ταξιδι προς το απειρο και προς την ανυπαρξια. Δεν ειναι μερος του συνολου.
Το χαος επηρεαζει τις ζωες μας, τα συστηματα που φτιαξαμε και φτιαχνουμε και οριζει ποιοι κανονες, ποιοι κανονισμοι, ποιοι νομοι ειναι εφαρμοσιμοι. Αν εχουν μια οποιαδηποτε ευκαιρια. Οποιοσδηποτε κανονας ισοροπει κατω απο την επιρροη των ελκυστικων πεδιων επιβιωνει, εαν οχι, χανεται και οδηγειται στη ληθη. Και αυτο ισχυει για καθε ανθρωπινο συστημα, σε οποιοδηποτε επιπεδο. Οι κανονες, οι κανονισμοι, οι νομοι συνεχως δοκιμαζονται και αν πεσουν εξω απο την επιρροη των ελκυστων δεν εχουν καποια πιθανοτητα επιβιωσης. Καταποντιζονται, καθηλωνονται, εξαφανιζονται για παντα.
Και τι τελικα ειναι αυτο που καθοριζει το ποιον των ελκυστων; Στους οποιους καθε κανονας, καθε ρυθμιση, καθε νομος θα πρεπει να προσελκυονται;
Το ανθρωπινο ατομο ειναι αυτο που καθοριζει τους ελκυστες, καθως ειναι η μοναδα που δημιουργει και παραγει τα συστηματα. Τα μεμονωμενα ατομα ειναι πιο επιρρεπη σε ιδεες. Ιδεες που συνεχως δοκιμαζουν τους κανονες, κανονισμους, νομους και ειναι εκεινη η μοναδα που ελευθερα μπορουν να δημιουργησουν νεες ιδεες, αμεροληπτα, απροσκοπτα απο το ενστικτο και την αγωνια της αυτοσυντηρησης που οργανισμοι και οργανωσεις υποφερουν.
Οι οργανιμοι εχουν δυσκαμπτες δομες, αδυνατουν να προσαρμοστουν τοσο γρηγορα οσο το μεμονομενο ατομο μπορει. Η ιστορια παρεχει αδιαψευστες μαρτυριες απο αμετρητους κανονες και νομους, που εχουν χαθει σε ενα ταξιδι στο απειρο και τη ληθη, καθως δεν ηταν μερος στους ελκυστες λεκανες και ακομα περισσοτεροι καταποντιζονται και θα καταποντιστουν, καθως το ανθρωπινο ειδος πλησιαζει ακομα πιο κοντα προς τον στοχο του.
Chaos attracting basins constantly test norms, regulations, laws.
Φεβρουαρίου 02, 2008
Ιδεες και χαος
Oι ιδεες ειναι για να διακινουνται και χωρις ενδοιασμους να διαδινονται οπως λεει και ο πρεζας. Ιδεες που σφυρηλατουνται στο αμονι του μυαλου καθε ατομου, και ετσι σφυρηλατημενες, με μια νεα μορφη παρουσιαζονται μεσα απο κειμενα, για να τις αρπαξει καποιος αλλος και να τις σφυρηλατισει ακομη περισσοτερο, και με την σειρα του να τις παρουσιασει μεσα απο τα δικα του κειμενα, ωστε καποιος αλλος να κανει την ιδια δουλεια και παει λεγοντας.
Εδω εμφανιζεται και η ιδεα του χαους που ειναι δυνατον να πολλαπλασιασει το αποτελεσμα εαν η ιδεα που διακινηται η διαδιδεται επηρρεαση τις αρχικες καταστασεις ενος συστηματος, καθοσον το χαος επερχεται οταν μια αλλαγη γινεται σε εκεινες τις συνθηκες που κρινονται βασικες και θεμελιωδεις σε ενα συστημα. Ειναι εκεινες οι συνθηκες πανω στις οποιες στηριζεται ενα συστημα. Το χαος παρουσιαζει μια ευαισθητη εξαρτηση στις αρχικες συνθηκες ενος συστηματος. Εαν αυτες οι συνθηκες εππηρεαστουν κατα οποιονδηποτε τροπο κατα μια πολυ μικρη, ακομα και μια θεωρητικα αμελητεα ποσοτητα, ενα πεταγμα μιας πεταλουδας, ειναι ικανη να δημιουργηση πολλαπλασια αποτελεσματα, και ετσι απο μια 'ιδεα' ακατεργαστης ιδεας μπορει να ξεπηδησει μια φουρτουνα, να φουντωσει και να ξεπερασει ορια που στην αρχη ουτε που φανταζοτανε κανεις οτι θα μπορουσε να ξεπερασει.
Ο καθε ενας ειναι διαφορετικος, επομενως και ο τροπος που αντιμετωπιζει μια ιδεα ειναι και αυτος διαφορετικος, και ο καθε ενας θα πρεπει να αισθανεται ελευθερος η μαλλον επιβαλεται να διαδιδει και να διακινει τις ιδεες με τον δικο του μοναδικο τροπο. Θα αναφερθω σε αυτο που εγραψε καποιος στον πρεζα
'για σενα ειναι βωμολοχια για μενα ειναι ποιηση'
αν και δεν βρισκω γιατι καποιος να ενστερνιζεται την βωμολοχια σαν ποιηση, αλλα αυτη η ρηση καταδεικνυει την διαφορετικοτητα στον τροπο αντιμετωπισης μιας ιδεας. Δημιουργει διαφορετικες αντιληψεις, και τις επεξεργαζομαστε αλλοιως ο καθε ενας απο τον αλλο. Αυτην την διαφορετικοτητα θα πρεπει να την εκμεταλευτουμε.
Ο καθε ενας απο εμας εχει αυτην την δυνατοτητα, την ικανοτητα να δημιουργη. Να δημιουργη κατι που δεν υπηρχε πριν. Δεν αρκει να αναφερουμε απλα, να μεταφερουμε τις ιδεες που ο ενας η αλλος σοφος ειπε, οπως αναφερεται και στο σχολιο της ritsmas στο ιστολογιο seeking the ultimate network of knowledge
"... και ειλικρινά την εποχή αποδόμησης της αυθεντίας κάθε είδους ..."
Η ιδεα να μπαινει μεσα στη σμιλη του μυαλου και αφου ξεκοκκαλιστει καλα-καλα, και βγει το ζουμι της, το ζουμι αυτο να γινει μαγια για και να εμφανιστει ξανα, φορωντας μια καινουργια ποδια, την δικια μας ποδια. Και ετσι φρεσκοφορεμενη να την βγαλουμε στο σεριανι για να την δουν και οι αλλοι και να πουν την γνωμη τους.
Ολοι εχουν αυτες τις δυνατοτητες που δεν πρεπει να παραγνωριζονται. Να καταβροχθιζουμε με βουλιμια. Και αφου τα καταβροχθισουμε, και παρουμε δυναμη να τα βγαλουμε ολα στη φορα χωρις ντροπες και μισολογα, χωρις φοβο, με παθος αλλα χωρις αγανακτηση. Οχι ξενερωτες. Εγω ειμαι αυτος και εχω αυτες τις ιδεες. Ακουσε με και ασε με να σε ακουσω. Ειμαι ετοιμος για ολα, ετοιμος ακομα και να τις αλλαξω αλυπητα αν οι ιδεες που λες, βρω οτι ειναι καλυτερες απο τις δικες μου, οπως και επισης περιμενω να κανεις το ιδιο και εσυ.
Κανεις δεν μπορει να ξερει εκ των προτερων εαν καποια συγκεκριμενη ιδεα θα στεριωσει και θα πιασει τοπο, δεν μπορει να προιδεασει τις συνεπειες μιας ιδεας. Ενα ομως ειναι σιγουρο, εαν η ιδεα επηρεασει τις αρχικες συνθηκες ενος συστηματος αυτη η ιδεα ειναι ικανη να επιφερει αλλαγες δυσαναλογες της αρχικης της σημασιας.
Οι ιδεες προσφερουν την ποικιλοτητα που ειναι αναγκαια σε μια κοινωνια για να δημιουργηση νεους ορους ζωης και να αναπροσαρμωση τις σχεσεις των μελων της μεταξυ τους.
'Τα παντα ρει', οπως ειπε καποιος αρχαιος σοφος. Οτι μενει σταθερο και αμεταβλητο γινεται σαν τα στασιμα νερα. Ελος και βρωμια.
Εδω εμφανιζεται και η ιδεα του χαους που ειναι δυνατον να πολλαπλασιασει το αποτελεσμα εαν η ιδεα που διακινηται η διαδιδεται επηρρεαση τις αρχικες καταστασεις ενος συστηματος, καθοσον το χαος επερχεται οταν μια αλλαγη γινεται σε εκεινες τις συνθηκες που κρινονται βασικες και θεμελιωδεις σε ενα συστημα. Ειναι εκεινες οι συνθηκες πανω στις οποιες στηριζεται ενα συστημα. Το χαος παρουσιαζει μια ευαισθητη εξαρτηση στις αρχικες συνθηκες ενος συστηματος. Εαν αυτες οι συνθηκες εππηρεαστουν κατα οποιονδηποτε τροπο κατα μια πολυ μικρη, ακομα και μια θεωρητικα αμελητεα ποσοτητα, ενα πεταγμα μιας πεταλουδας, ειναι ικανη να δημιουργηση πολλαπλασια αποτελεσματα, και ετσι απο μια 'ιδεα' ακατεργαστης ιδεας μπορει να ξεπηδησει μια φουρτουνα, να φουντωσει και να ξεπερασει ορια που στην αρχη ουτε που φανταζοτανε κανεις οτι θα μπορουσε να ξεπερασει.
Ο καθε ενας ειναι διαφορετικος, επομενως και ο τροπος που αντιμετωπιζει μια ιδεα ειναι και αυτος διαφορετικος, και ο καθε ενας θα πρεπει να αισθανεται ελευθερος η μαλλον επιβαλεται να διαδιδει και να διακινει τις ιδεες με τον δικο του μοναδικο τροπο. Θα αναφερθω σε αυτο που εγραψε καποιος στον πρεζα
'για σενα ειναι βωμολοχια για μενα ειναι ποιηση'
αν και δεν βρισκω γιατι καποιος να ενστερνιζεται την βωμολοχια σαν ποιηση, αλλα αυτη η ρηση καταδεικνυει την διαφορετικοτητα στον τροπο αντιμετωπισης μιας ιδεας. Δημιουργει διαφορετικες αντιληψεις, και τις επεξεργαζομαστε αλλοιως ο καθε ενας απο τον αλλο. Αυτην την διαφορετικοτητα θα πρεπει να την εκμεταλευτουμε.
Ο καθε ενας απο εμας εχει αυτην την δυνατοτητα, την ικανοτητα να δημιουργη. Να δημιουργη κατι που δεν υπηρχε πριν. Δεν αρκει να αναφερουμε απλα, να μεταφερουμε τις ιδεες που ο ενας η αλλος σοφος ειπε, οπως αναφερεται και στο σχολιο της ritsmas στο ιστολογιο seeking the ultimate network of knowledge
"... και ειλικρινά την εποχή αποδόμησης της αυθεντίας κάθε είδους ..."
Η ιδεα να μπαινει μεσα στη σμιλη του μυαλου και αφου ξεκοκκαλιστει καλα-καλα, και βγει το ζουμι της, το ζουμι αυτο να γινει μαγια για και να εμφανιστει ξανα, φορωντας μια καινουργια ποδια, την δικια μας ποδια. Και ετσι φρεσκοφορεμενη να την βγαλουμε στο σεριανι για να την δουν και οι αλλοι και να πουν την γνωμη τους.
Ολοι εχουν αυτες τις δυνατοτητες που δεν πρεπει να παραγνωριζονται. Να καταβροχθιζουμε με βουλιμια. Και αφου τα καταβροχθισουμε, και παρουμε δυναμη να τα βγαλουμε ολα στη φορα χωρις ντροπες και μισολογα, χωρις φοβο, με παθος αλλα χωρις αγανακτηση. Οχι ξενερωτες. Εγω ειμαι αυτος και εχω αυτες τις ιδεες. Ακουσε με και ασε με να σε ακουσω. Ειμαι ετοιμος για ολα, ετοιμος ακομα και να τις αλλαξω αλυπητα αν οι ιδεες που λες, βρω οτι ειναι καλυτερες απο τις δικες μου, οπως και επισης περιμενω να κανεις το ιδιο και εσυ.
Κανεις δεν μπορει να ξερει εκ των προτερων εαν καποια συγκεκριμενη ιδεα θα στεριωσει και θα πιασει τοπο, δεν μπορει να προιδεασει τις συνεπειες μιας ιδεας. Ενα ομως ειναι σιγουρο, εαν η ιδεα επηρεασει τις αρχικες συνθηκες ενος συστηματος αυτη η ιδεα ειναι ικανη να επιφερει αλλαγες δυσαναλογες της αρχικης της σημασιας.
Οι ιδεες προσφερουν την ποικιλοτητα που ειναι αναγκαια σε μια κοινωνια για να δημιουργηση νεους ορους ζωης και να αναπροσαρμωση τις σχεσεις των μελων της μεταξυ τους.
'Τα παντα ρει', οπως ειπε καποιος αρχαιος σοφος. Οτι μενει σταθερο και αμεταβλητο γινεται σαν τα στασιμα νερα. Ελος και βρωμια.
Ιανουαρίου 03, 2008
Ποια ανωτερη αξια εξυπηρετουν τα «διαφυγόντα κέρδη»?
Διαβαζω σε αυτη την ιστοσελιδα
"Αγωγή εξόντωσης για «ηθική βλάβη» και «διαφυγόντα κέρδη», επειδή αντιτάχθηκαν στην οικοπεδοποίηση του Χορτιάτη."
και αυτο που μου τραβηξε την προσοχη ειναι τα «διαφυγόντα κέρδη» που θεωρηθηκε αιτια ικανη, για να συρθουν ελληνες πολιτες στα δικαστηρια. Καθως και η αναφορα σε «ηθική βλάβη» που σε συνδυασμο με τα «διαφυγόντα κέρδη» με κανει να αναρωτιεμαι ποια ειναι αυτη η εννοια του ηθους που θεωρηθηκε οτι υπεστη βλαβη?
Απο την αλλη πλευρα ειναι και η δικαστικη αρχη που ειναι αρωγος σε αυτην την διαστρεβλωση αξιων, ενω υποτιθεται οτι υπηρετουν την κοινωνια, πολιτεια, κρατος. Αλλα ακομη παρα περα, οι νομοι του ελληνικου κρατους που πανω τους στηριχτηκε, και στηριζονται τετοιες διαδικασιες. Τι ρολο υποτιθεται οτι παιζουν οι νομοι τελος παντων? Το να διαιωνιζουν την αυθαιρεσια και ασυδοσια συγκεκριμενων πολιτων, οπως πριν λιγο διαβασα σε αυτην την ιστοσελιδα?
Ποια εννοια ηθους εξυπηρετει το συρσιμο ατομων στα δικαστηρια για «διαφυγοντα κερδη»? Ηθος που μετριεται με ευρω? Το βαζεις στο κανταρι? Το ζυγιζεις απεναντι σε ενα ματσο ευρω, πεντοχιλιαρα που τα κανεις πετσετακια?
Η μονη βλαβη ηθους που υπαρχει ειναι αυτη που εχουν καταφερει οι εναγοντες, καθως και δικαστες και νομοι που σερνονται πειθινια στο αρμα ενος χρηματισμου. Βαναυσα καταφερνονται εναντια σε ανθρωπινες αξιες. Υπαρχει πολυ αγανακτηση στα ιστολογια που την συμμεριζομαι και την ασπαζομαι αλλα θα πρεπει καποτε αυτη η αγανακτηση να ξεπερασει την διαμαρτυρια και να γινη δημιουργια. Δεν χρειαζεται να περιμενει κανεις, τον ενα η τον αλλο. Αν θελουν ας ακολουθησουν.
Αυτο που δεν πρεπει να γινεται ειναι να δαχτυλοδειχνουμε ο ενας στον αλλο, να αποκαλουμε ο ενας τον αλλο φταιχτη για το χαλι, αντι να τεινουμε το δαχτυλο στο συστημα της κοινωνιας που με τους νομους της τοσα χρονια εχει προστατεψει και προστατευει κατω απο την μυτη μας αλλοτρια συμφεροντα.
Που αναβιβαζουν την αξια του χρηματος, υπερανω καθε αλλης πραγματικης ανθρωπινης αξιας.
"Αγωγή εξόντωσης για «ηθική βλάβη» και «διαφυγόντα κέρδη», επειδή αντιτάχθηκαν στην οικοπεδοποίηση του Χορτιάτη."
και αυτο που μου τραβηξε την προσοχη ειναι τα «διαφυγόντα κέρδη» που θεωρηθηκε αιτια ικανη, για να συρθουν ελληνες πολιτες στα δικαστηρια. Καθως και η αναφορα σε «ηθική βλάβη» που σε συνδυασμο με τα «διαφυγόντα κέρδη» με κανει να αναρωτιεμαι ποια ειναι αυτη η εννοια του ηθους που θεωρηθηκε οτι υπεστη βλαβη?
Απο την αλλη πλευρα ειναι και η δικαστικη αρχη που ειναι αρωγος σε αυτην την διαστρεβλωση αξιων, ενω υποτιθεται οτι υπηρετουν την κοινωνια, πολιτεια, κρατος. Αλλα ακομη παρα περα, οι νομοι του ελληνικου κρατους που πανω τους στηριχτηκε, και στηριζονται τετοιες διαδικασιες. Τι ρολο υποτιθεται οτι παιζουν οι νομοι τελος παντων? Το να διαιωνιζουν την αυθαιρεσια και ασυδοσια συγκεκριμενων πολιτων, οπως πριν λιγο διαβασα σε αυτην την ιστοσελιδα?
Ποια εννοια ηθους εξυπηρετει το συρσιμο ατομων στα δικαστηρια για «διαφυγοντα κερδη»? Ηθος που μετριεται με ευρω? Το βαζεις στο κανταρι? Το ζυγιζεις απεναντι σε ενα ματσο ευρω, πεντοχιλιαρα που τα κανεις πετσετακια?
Η μονη βλαβη ηθους που υπαρχει ειναι αυτη που εχουν καταφερει οι εναγοντες, καθως και δικαστες και νομοι που σερνονται πειθινια στο αρμα ενος χρηματισμου. Βαναυσα καταφερνονται εναντια σε ανθρωπινες αξιες. Υπαρχει πολυ αγανακτηση στα ιστολογια που την συμμεριζομαι και την ασπαζομαι αλλα θα πρεπει καποτε αυτη η αγανακτηση να ξεπερασει την διαμαρτυρια και να γινη δημιουργια. Δεν χρειαζεται να περιμενει κανεις, τον ενα η τον αλλο. Αν θελουν ας ακολουθησουν.
Αυτο που δεν πρεπει να γινεται ειναι να δαχτυλοδειχνουμε ο ενας στον αλλο, να αποκαλουμε ο ενας τον αλλο φταιχτη για το χαλι, αντι να τεινουμε το δαχτυλο στο συστημα της κοινωνιας που με τους νομους της τοσα χρονια εχει προστατεψει και προστατευει κατω απο την μυτη μας αλλοτρια συμφεροντα.
Που αναβιβαζουν την αξια του χρηματος, υπερανω καθε αλλης πραγματικης ανθρωπινης αξιας.
Δεκεμβρίου 11, 2007
Δυτικος πολιτισμος μια παρωδια των νομων του Δαρβινου
Δαρβινισμος ακραιων καταστασεων που δεν εχει εμφανιστει ποτε στον κοσμο. Στη φυση, οπως γινεται συνηθως, δεν υπαρχει τιγρη, λιονταρι, η οποιοδηποτε αλλο αρπακτικο, που να σκοτωνει περα απο οτι οι αναγκες της επιβιωσης τους απαιτουν. Οι ανθρωποι το κανουν. Και το κανουν αυτο υπερβαινοντας τους απλους νομους της φυσης. Αναρωτιεται κανεις, ποια αλλοκοτη εννοια της "επιβιωσης των ικανοτερων", μια τετοια παραμορφωμενη αντιληψη των νομων της φυσικης επιλογης προσπαθει να αποδειξη?
Η ανθρωποτητα εχει επιτυχει το στοχο της επιβιωσης. Εχει δαμασει και συναμα ακρωτηριασει την φυση. Η ανθρωποτητα σαν συνολο μπορει να θρεψει και να φροντισει ολο τον πληθυσμο της γης. Οταν ακους για λιμους και καταστροφες, απορεις, γιατι να συμβαινει αυτο. Αναρωτιεται κανεις γιατι να αφηνεται μια τετοια υποθεση στην καλη θεληση ανθρωπιστικων οργανωσεων, αντι να εξαλειφθη το κακο στη ριζα του?
Στειρος χρηματισμος, να γιατι.
Η ανθρωποτητα εχει επιτυχει το στοχο της επιβιωσης. Εχει δαμασει και συναμα ακρωτηριασει την φυση. Η ανθρωποτητα σαν συνολο μπορει να θρεψει και να φροντισει ολο τον πληθυσμο της γης. Οταν ακους για λιμους και καταστροφες, απορεις, γιατι να συμβαινει αυτο. Αναρωτιεται κανεις γιατι να αφηνεται μια τετοια υποθεση στην καλη θεληση ανθρωπιστικων οργανωσεων, αντι να εξαλειφθη το κακο στη ριζα του?
Στειρος χρηματισμος, να γιατι.
Δεκεμβρίου 06, 2007
Αληθεια=Παραπλανηση. Οι πραξεις που τελουμε στο ονομα της
Με επιασε παροξυσμος.
Οταν κατα τυχη βρεθηκα σε μια ιστοσελιδα του φορουμ ESOTERICA.gr με τιτλο ΕΛΛΑΣ ώρα μηδέν? που εγινε τον Φεβρουαριο του 2005. Υπηρχε ενα κειμενο απο το μελος ΑΖΩΕΛ, (που παρα τις κοινες μας ριζες ημουν καθετα αντιθετος στα οσα ισχυριζονταν), απαντηση στις αποψεις ενος αλλου μελους, του junk95. Δεν μπορουσα να κρατηθω και σαν αποτελεσμα εγραψα το παρακατω:
"Δεν εχει καμμια σημασια ειτε ειναι ελληνας ειτε τουρκος. Αυτα που με τοση δυναμη διαλαλεις προδινουν οτι ο μονος ανοητος εισαι εσυ, και παρα περα εισαι βεβηλος, διαπρατεις ιεροσυλια της μνημης ανθρωπων που μαρτυρησαν, για να διατηρησουν την αξιοπρεπεια τους, ενσαρκωνοντας στον αγωνα τους την παγκοσμια ανθρωπινη αξιοπρεππεια. Και αμα σα ακουγαν θα αισθανονταν ντροπη, να βλεπουν να σπιλωνεται η μνημη τους απο την ανοητη λογοδιαροια σου.
Βαναυσα να καταρακωνεις την αξιοπρεπεια ανθρωπων, που ποτε δεν εχεις δει η εχεις γνωρισει, αλογιστα βαζοντας τους σε ενα τσουβαλι και τους κοτσαρεις και μια ταμπελα και τελοιωσες. Ησυχασες. Ελυσες τα προβληματα του κοσμου, του ελληνα.
Βρε δεν παν να ειναι αμερικανος, τουρκος, εβραιος, ελληνας αυτο που χει σημασια ειναι οτι ειναι ανθρωπος που κουβαλαει τις ιδιες ανησυχιες, προσδοκιες, εννοιες οπως εσυ και εγω, και αυτο που τον κανει διαφορετικο ειναι η κουλτουρα η κοινωνια που ζει, μια κοινωνια ομως που ποδηγετειται και ταλανιζεται απο την δυναμη του ισχυρου, την αδιαντροπη εκμεταλευση του κοινωνικου συνολου απο εναν αδηφαγο χρηματισμο ειτε αυτος ειναι ελληνικος αμερικανικος η τουρκικος."
Εκτιμισα τις αποψεις του junk95, ο οποιος συνεχιζει να μιλαει με τον ιδιο τονο, επειδη ειχε το θαρρος της γνωμης του και την ειπε στεντορεια. Δεν φοβηθηκε τιποτα. Εκτιμισα επισης και την αποφαση των υπευθυνων του φορουμ να διατηρησουν ανεπαφη την συζητηση αυτη στο διαδικτυο.
Αποδεικνυει οτι οι ανθρωποι, ασχετα απο τον αρχικο βρασμο της ψυχης, κοιταζοντας μετα νηφαλια, μπορουν να συννενοηθουν μεταξυ τους. Και οτι κανουμε, οποιες αποψεις και αν εχουμε ειναι αποτελεσμα αγνοιας, που με την συνεχη ανακατασκευη αυτων που ξερουμε κατορθωνουμαι να γινουμαι καλυτεροι προς οφελος μας και, σαν αποτελεσμα, προς οφελος της κοινωνιας στην οποια ζουμε.
Οσο για το μελος ΑΖΩΕΛ που παρασυρθηκε, δεν μπορουσα να συνεχισω να ειμαι ασχημα διατεθειμενος απεναντι του, καθως διαβαζοντας στη συνεχεια της συζητησης, ειδα οτι τα γραφομενα του ηταν συνεπεια μιας υπερβολικης, λανθασμενης προσυλωσης στον ορο 'αληθεια'. ΑΠΕΙΡΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...., υπογραφε τα κειμενα στη συζητηση.
Μια λεξη, ενα νοημα που τοσο απερισκεπτα οι ανθρωποι εχουν αναγαγει σε παγκοσμια αρχη, πυξιδα, μπουσουλα στον τροπο που δρουν στον χωρο τους, που δεν ειναι τιποτα αλλο παρα η εκφραση μιας γνωμης και μονο, ασχετα με το ποσοι συμμεριζονται την γνωμη αυτη, ακομη και ολος ο κοσμος να την συμμεριζεται, δεν παυει να ειναι αυτο που ειναι. Μια γνωμη, μια προσεγγιση αναμεσα σε μυριαδες αλλες γνωμες, αποψεις, προσεγγισεις και οπωσδηποτε δεν ειναι λογος ουτε να σκοτωνουμε ο ενας τον αλλο ουτε να βαζουμε τους ανθρωπους σε κατηγοριες, ουτε να χαρακτηριζουμε σαν σκουπιδια τις γνωμες αλλα και τους ανθρωπους, που δεν συμμεριζονται την γνωμη μας.
Δεν υπαρχει καμμια αληθεια και περισσοτερο δεν υπαρχει κανενα, οποιοδηποτε νοητικο πλεγμα, που να απαξιωνει και να καταβιβαζει τον ανθρωπο, οποιοδηποτε ανθρωπο. Γιατι αμα καταβιβαζεις εναν, καταβιβαζεις ολους, καταβιβαζεις την εννοια του ανθρωπου.
Οταν κατα τυχη βρεθηκα σε μια ιστοσελιδα του φορουμ ESOTERICA.gr με τιτλο ΕΛΛΑΣ ώρα μηδέν? που εγινε τον Φεβρουαριο του 2005. Υπηρχε ενα κειμενο απο το μελος ΑΖΩΕΛ, (που παρα τις κοινες μας ριζες ημουν καθετα αντιθετος στα οσα ισχυριζονταν), απαντηση στις αποψεις ενος αλλου μελους, του junk95. Δεν μπορουσα να κρατηθω και σαν αποτελεσμα εγραψα το παρακατω:
"Δεν εχει καμμια σημασια ειτε ειναι ελληνας ειτε τουρκος. Αυτα που με τοση δυναμη διαλαλεις προδινουν οτι ο μονος ανοητος εισαι εσυ, και παρα περα εισαι βεβηλος, διαπρατεις ιεροσυλια της μνημης ανθρωπων που μαρτυρησαν, για να διατηρησουν την αξιοπρεπεια τους, ενσαρκωνοντας στον αγωνα τους την παγκοσμια ανθρωπινη αξιοπρεππεια. Και αμα σα ακουγαν θα αισθανονταν ντροπη, να βλεπουν να σπιλωνεται η μνημη τους απο την ανοητη λογοδιαροια σου.
Βαναυσα να καταρακωνεις την αξιοπρεπεια ανθρωπων, που ποτε δεν εχεις δει η εχεις γνωρισει, αλογιστα βαζοντας τους σε ενα τσουβαλι και τους κοτσαρεις και μια ταμπελα και τελοιωσες. Ησυχασες. Ελυσες τα προβληματα του κοσμου, του ελληνα.
Βρε δεν παν να ειναι αμερικανος, τουρκος, εβραιος, ελληνας αυτο που χει σημασια ειναι οτι ειναι ανθρωπος που κουβαλαει τις ιδιες ανησυχιες, προσδοκιες, εννοιες οπως εσυ και εγω, και αυτο που τον κανει διαφορετικο ειναι η κουλτουρα η κοινωνια που ζει, μια κοινωνια ομως που ποδηγετειται και ταλανιζεται απο την δυναμη του ισχυρου, την αδιαντροπη εκμεταλευση του κοινωνικου συνολου απο εναν αδηφαγο χρηματισμο ειτε αυτος ειναι ελληνικος αμερικανικος η τουρκικος."
Εκτιμισα τις αποψεις του junk95, ο οποιος συνεχιζει να μιλαει με τον ιδιο τονο, επειδη ειχε το θαρρος της γνωμης του και την ειπε στεντορεια. Δεν φοβηθηκε τιποτα. Εκτιμισα επισης και την αποφαση των υπευθυνων του φορουμ να διατηρησουν ανεπαφη την συζητηση αυτη στο διαδικτυο.
Αποδεικνυει οτι οι ανθρωποι, ασχετα απο τον αρχικο βρασμο της ψυχης, κοιταζοντας μετα νηφαλια, μπορουν να συννενοηθουν μεταξυ τους. Και οτι κανουμε, οποιες αποψεις και αν εχουμε ειναι αποτελεσμα αγνοιας, που με την συνεχη ανακατασκευη αυτων που ξερουμε κατορθωνουμαι να γινουμαι καλυτεροι προς οφελος μας και, σαν αποτελεσμα, προς οφελος της κοινωνιας στην οποια ζουμε.
Οσο για το μελος ΑΖΩΕΛ που παρασυρθηκε, δεν μπορουσα να συνεχισω να ειμαι ασχημα διατεθειμενος απεναντι του, καθως διαβαζοντας στη συνεχεια της συζητησης, ειδα οτι τα γραφομενα του ηταν συνεπεια μιας υπερβολικης, λανθασμενης προσυλωσης στον ορο 'αληθεια'. ΑΠΕΙΡΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...., υπογραφε τα κειμενα στη συζητηση.
Μια λεξη, ενα νοημα που τοσο απερισκεπτα οι ανθρωποι εχουν αναγαγει σε παγκοσμια αρχη, πυξιδα, μπουσουλα στον τροπο που δρουν στον χωρο τους, που δεν ειναι τιποτα αλλο παρα η εκφραση μιας γνωμης και μονο, ασχετα με το ποσοι συμμεριζονται την γνωμη αυτη, ακομη και ολος ο κοσμος να την συμμεριζεται, δεν παυει να ειναι αυτο που ειναι. Μια γνωμη, μια προσεγγιση αναμεσα σε μυριαδες αλλες γνωμες, αποψεις, προσεγγισεις και οπωσδηποτε δεν ειναι λογος ουτε να σκοτωνουμε ο ενας τον αλλο ουτε να βαζουμε τους ανθρωπους σε κατηγοριες, ουτε να χαρακτηριζουμε σαν σκουπιδια τις γνωμες αλλα και τους ανθρωπους, που δεν συμμεριζονται την γνωμη μας.
Δεν υπαρχει καμμια αληθεια και περισσοτερο δεν υπαρχει κανενα, οποιοδηποτε νοητικο πλεγμα, που να απαξιωνει και να καταβιβαζει τον ανθρωπο, οποιοδηποτε ανθρωπο. Γιατι αμα καταβιβαζεις εναν, καταβιβαζεις ολους, καταβιβαζεις την εννοια του ανθρωπου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)